شهادت امام جعفر صادق علیهالسلام ( احضار و جسارت به حضرت)
شاعر : مجتبی صمدی
نوع شعر : مدح و مرثیه
وزن شعر : مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن
قالب شعر : غزل
با پیـرمـرد خـسـته که دعـوا نمیکـنند با دسـت بـسـتـه وارد بَـلـوا نـمیکـنـند
از پـشت بـام خـانه به خـانه نـمیروند وقتی که نیمه شب شده غوغا نمیکنند
بـر خـانـۀ امـام که حـمـلـه نـمـیبـرنـد ایـنگـونه با بـزرگ حـرم تـا نمیکـنند
در خانهای که هست زن و بچه بین آن آتـش به پـشت خانه که بـرپا نمیکـنند
وقـتی هـنوز نالـۀ زهـرا رسـد بگـوش تکـرار داغ حـضرت زهـرا نمیکـنـند
شه را پـیاده در پیِ مـرکـب نـمیبـرند با کـیـنه هـتـک حـرمـت آقـا نمیکـنند
پیـش امام پـشت سرِ هم شـراب خورد این رسـم را به دِیر و کـلیـسا نمیکنند
بـزم شـراب ریشه ز بـزم یـزید داشت یکجا بگـو که ظلـم در آنجـا نمیکنند
با خیزران زد و ز لبش خون دوباره ریخت یک عـدّه چشم بسـته، تمـاشا نمیکـنند
تَه ماندۀ شراب خودش را به طشت ریخت فکـری به حـال زینب کـبری نمیکنند
|